مقدمه
سیستم های اسپرینکلر آتش به طور گسترده ای به عنوان یکی از موثرترین اقدامات ایمنی جانی و حفاظت از اموال در معماری مدرن شناخته شده است. این سیستمها که برای شناسایی، کنترل و سرکوب آتشسوزی در مراحل اولیه خود طراحی شدهاند، سالانه جان هزاران نفر و میلیاردها دلار خسارت مالی را نجات میدهند. با این حال، وجود سیستم اسپرینکلر آتش نشانی به تنهایی تضمین کننده حفاظت نیست. مانند هر شبکه مکانیکی پیچیده، سیستمهای اسپرینکلر آتش نشانی نیاز به تعمیر و نگهداری دقیق، طراحی صحیح و نظارت دقیق دارند تا در مواقع اضطراری مطابق با هدف کار کنند.
هنگامی که یک سیستم آبپاش آتش نشانی از کار می افتد، عواقب آن می تواند فاجعه بار باشد، که منجر به آتش سوزی مهار نشده، آسیب های ساختاری گسترده، وقفه شدید در کسب و کار و تلفات جانی غم انگیز شود. مطالعات صنعتی و گزارشهای بررسی آتشسوزی به طور مداوم نشان میدهد که اکثریت قریب به اتفاق خرابیهای سیستم اسپرینکلر قابل پیشگیری هستند و معمولاً از تعداد معدودی مشکلات تکراری مانند بسته بودن شیرهای کنترل، عدم نگهداری، نقصهای طراحی سیستم و آسیبهای محیطی ناشی میشوند. پیچیدگی این سیستم ها، شامل تعادل هیدرولیکی، نظارت بر فشار، و فعال سازی حرارتی، به این معنی است که حتی یک نادیده گرفتن جزئی می تواند منجر به خرابی کل شبکه شود.
درک این آسیبپذیریها برای مالکان ساختمان، مدیران تأسیسات، متخصصان ایمنی و مهندسان حیاتی است. این مقاله رایجترین علل خرابی سیستم اسپرینکلر آتشنشانی را بررسی میکند و استراتژیهای عملی و جامعی را برای جلوگیری از آنها ارائه میکند، و اطمینان حاصل میکند که سیستم شما برای انجام کارهای مهمتر از همه آماده است.
دریچه های کنترل بسته و منابع آب معیوب
شایع ترین علت خرابی سیستم اسپرینکلر آتش نشانی بسته بودن شیر کنترل است. مهم نیست که چقدر طراحی پیشرفته، لوله کشی مدرن، یا عناصر حساس به گرما{1}}چقدر ممکن است حساس باشند، اگر منبع آب قطع شود، سیستم اسپرینکلر آتش نشانی نمی تواند آتش را خاموش کند.
توهم حفاظت
مدیران تاسیسات اغلب به دلیل اینکه لولهها و سر آبپاشها در بالای سر قابل مشاهده هستند دچار احساس امنیت کاذب میشوند. با این حال، شیرهای کنترل اغلب در طول بازسازی ساختمان، بهبود مستاجر، تعمیر و نگهداری معمول یا تعمیرات سیستم بسته می شوند. اگر تکنسین ها یا کارکنان تعمیر و نگهداری فراموش کنند پس از اتمام کار، شیرها را دوباره باز کنند، سیستم کاملاً بی فایده می شود. در بسیاری از حوادث آتش سوزی تاریخی که شامل خرابی اسپرینکلر بود، محققان دریافتند که شیر کنترل اصلی برای روزها، هفته ها یا حتی ماه ها قبل از حادثه بسته بوده است. این "عنصر انسانی"-تکیه به حافظه یا ارتباطات غیررسمی-بزرگترین دشمن حفاظت در برابر آتش باقی می ماند.
تاثیر آسیب های پنهان
آسیب ها همیشه عمدی نیستند. گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که یک دریچه در وضعیت باز قرار دارد، در حالی که در واقع، ساقه داخلی قطع شده یا دروازه به دلیل خوردگی فرو ریخته است. این شکست پنهان می تواند حتی سخت کوش ترین کارکنان را نیز فریب دهد. علاوه بر این، نوسانات تامین آب شهری، دریچههای مقطعی بسته در شبکههای خیابانی، یا پمپهای آتش نشانی ضعیف میتواند منجر به حجم و فشار ناکافی آب شود که باعث میشود یک سیستم کاملاً طراحی شده نتواند آب را با چگالی لازم تخلیه کند.
پیشگیری و بهترین شیوه ها
برای از بین بردن خطر بسته بودن شیرهای کنترلی و تامین آب ناکافی، تاسیسات باید کنترلهای اداری و حفاظت فیزیکی سختگیرانه را اجرا کنند:
کلیدهای تامپر و هشدارهای نظارتی: تمام شیرهای کنترل اصلی باید توسط یک ایستگاه مرکزی نظارت بر اعلام حریق کنترل شوند. اگر یک شیر حتی در کسری از دور بسته شود، یک سیگنال نظارتی باید بلافاصله به پرسنل امنیتی یا شرکت نظارت هشدار دهد.
رویههای قفل و زنجیر: یک خطمشی قفل-و-زنجیری سختگیرانه برای همه شیرهای کنترل حیاتی اعمال کنید، و مطمئن شوید که فقط پرسنل مجاز کلیدها را در اختیار دارند. این مانع فیزیکی ساده از بسته شدن تصادفی یا غیرمجاز جلوگیری می کند.
برنامه رسمی نقص: یک روش جامع نقص را بر اساس استانداردهایی مانند NFPA 25 ایجاد کنید. هر زمان که یک سیستم باید برای تعمیرات خاموش شود، یک هماهنگ کننده نقص تعیین شده باید بر روند نظارت داشته باشد، شیر را به طور واضح علامت گذاری کند، به آتش نشانی محلی و شرکت بیمه اطلاع دهد و مطمئن شود که سیستم بلافاصله پس از انجام کار بازیابی و آزمایش می شود.
بازرسیهای معمول و آزمایشهای تخلیه اصلی: بازرسیهای هفتگی یا ماهانه بصری همه شیرهای کنترل را برای بررسی قفل بودن، باز بودن و عملکرد کامل آنها انجام دهید. علاوه بر این، انجام یک آزمایش تخلیه اصلی سالانه برای تأیید اینکه منبع آب قوی است و هیچ انسداد پنهانی در لولههای منتهی به سیستم اسپرینکلر وجود ندارد، ضروری است.
عدم وجود بازرسی، تست و نگهداری مناسب (ITM)
سیستم های اسپرینکلر آتش نشانی تاسیسات مکانیکی پیچیده ای هستند که از لوله ها، شیرها، پمپ ها، سوئیچ های جریان و عناصر حرارتی تشکیل شده اند. با گذشت زمان، اجزاء تجزیه میشوند، رسوبها جمع میشوند و قطعات مکانیکی جمع میشوند. غفلت از بازرسی، آزمایش و نگهداری معمول مسیر مستقیمی برای شکست سیستم است.
مشکلات رایج تعمیر و نگهداری
بسیاری از صاحبان املاک، تعمیر و نگهداری حفاظت در برابر آتش را صرفاً به عنوان یک فعالیت "چک--جعبه" نظارتی به جای یک پروتکل ایمنی حیاتی می دانند. نواحی متداول نادیده گرفته شده عبارتند از: آزمایش نکردن پمپ های آتش نشانی سالانه، نادیده گرفتن تست های سوئیچ جریان سه ماهه، عدم تخلیه زهکش های کمکی کم-در هوای سرد، و نادیده گرفتن بازرسی های داخلی لوله. بدون آزمایش منظم، اجزایی مانند شیرهای چک میتوانند بسته شوند، دریچههای لوله خشک ممکن است از کار بیفتند و پمپهای آتش نشانی ممکن است تحت بار شروع به کار نکنند. همچنین موضوع «عادیسازی انحراف» وجود دارد که در آن کارکنان به دیدن چراغهای هشدار یا نشتهای جزئی عادت میکنند و گزارش آنها را متوقف میکنند که در نهایت منجر به خرابی کامل سیستم میشود.
خطرات خرابی لوله داخلی
حتی اگر قسمت های قابل مشاهده سیستم حفظ شود، سلامت لوله داخلی اغلب نادیده گرفته می شود. در طی چندین دهه، فضای داخلی لولهها میتوانند رسوب، سل یا حتی اجسام خارجی (مانند زبالههای ساختمانی یا سنگها) را که در هنگام نصب اولیه باقی میمانند، جمع کنند. این انسدادهای داخلی می تواند جریان آب را به شدت کاهش دهد و باعث ایجاد یک سیستم "خفه" شود که نمی تواند آب مورد نیاز را به منطقه آتش سوزی برساند.
پیشگیری و بهترین شیوه ها
مطابقت با استانداردهای شناخته شده، مانند NFPA 25 (استاندارد برای بازرسی، آزمایش و نگهداری آب{1}}سیستم های حفاظت در برابر آتش مبتنی بر)، برای عملکرد قابل اعتماد سیستم الزامی است:
با متخصصان واجد شرایط درگیر شوید: همیشه پیمانکاران حفاظت آتش سوزی خبره و با تجربه را برای انجام بازرسی های برنامه ریزی شده و روش های آزمایش پیچیده استخدام کنید. روشهای DIY برای سیستمهای ایمنی آتشسوزی حیاتی ناکافی و خطرناک هستند.
به برنامه های ITM پایبند باشید: یک تقویم دقیق برای وظایف هفتگی، ماهانه، سه ماهه، نیمه-سالانه و سالانه تنظیم کنید. به عنوان مثال، شیرهای کنترل باید به صورت هفتگی بازرسی بصری شوند، آزمایشهای جلوگیری از جریان برگشتی و تخلیه اصلی سالانه انجام شود، و ارزیابیهای داخلی لوله (بررسی انسداد) هر پنج سال یکبار انجام شود.
سوابق دقیق را حفظ کنید: یک دفترچه گزارش دیجیتالی و فیزیکی کامل و بهروز از همه بازرسیها، آزمایشها و فعالیتهای نگهداری نگهداری کنید. این مستندات نه تنها برای انطباق با بیمه و مقررات، بلکه برای ردیابی عملکرد تاریخی و سلامت سیستم اسپرینکلر آتش نشانی ضروری است. اگر نقص سیستم رخ دهد، سوابق دقیق برای تجزیه و تحلیل پزشکی قانونی و اقدامات پیشگیرانه آینده حیاتی خواهد بود.
جایگزینی پیشگیرانه کامپوننت: قبل از تعویض قطعه منتظر خراب شدن آن نباشید. دستورالعمل های سازنده را برای جایگزینی سرهای آبپاش کهنه، به ویژه در محیط های خورنده، دنبال کنید، زیرا واشرهای لاستیکی می توانند خشک شوند و آب بندی ها به مرور زمان سخت شوند.
یخ زدگی و آسیب های زیست محیطی
شرایط محیطی نقش بزرگی در یکپارچگی عملیاتی یک سیستم اسپرینکلر آتش نشانی ایفا می کند. در میان تهدیدات محیطی، دمای انجماد یکی از مخربترین خطرات است که اغلب منجر به ترکیدن لولههای فاجعهبار و متعاقب آن آسیب آب یا از کار افتادن کامل سیستم میشود.
خطر لوله های یخ زده
هنگامی که آب داخل لوله آبپاش آتش نشانی یخ می زند، با نیروی بسیار زیادی منبسط می شود و می تواند لوله های فولادی را ترک کند، اتصالات را بشکند و سرهای آبپاش را پاره کند. هنگامی که آتش سوزی در ساختمانی با لوله های یخ زده یا پاره شده رخ می دهد، سیستم نمی تواند آب را به منطقه آتش سوزی برساند زیرا خط توسط یخ مسدود شده یا فشار به دلیل شکستگی در جای دیگر از بین رفته است. علاوه بر این، زمانی که یخ ذوب میشود، باعث نشت عظیم آب کنترلنشده میشود که مدتها قبل از وقوع هرگونه خطر آتشسوزی به فضای داخلی و تجهیزات ساختمان آسیب میزند. اتاق زیر شیروانی گرم نشده، اسکله های بارگیری، راه پله ها و برجستگی های بیرونی نقاط آسیب پذیری کلاسیک هستند.
خوردگی و آسیب مکانیکی
فراتر از انجماد، عوامل محیطی مانند خوردگی لوله داخلی و خارجی می تواند یکپارچگی سازه را تضعیف کند. خوردگی متاثر از میکروبی (MIC)، اکسیداسیون ناشی از اکسیژن-و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی میتواند باعث ایجاد نشتی سوراخ یا مسدود شدن لولهها با پوستههای زنگ شود. بهعلاوه، ضربه فیزیکی ناشی از موجودی{3} بالا، لیفتراکهای متحرک یا استرس ارتعاشی میتواند به سرهای آبپاش و خطوط شاخه آسیب برساند. در محیط های صنعتی، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خشن یا رطوبت بالا می تواند تخریب پوشش های محافظ را تسریع کند و لوله ها را مستعد خرابی سریع کند.
پیشگیری و بهترین شیوه ها
حفاظت از سیستم اسپرینکلر آتش نشانی در برابر خطرات محیطی مستلزم طراحی فعال و هوشیاری عملیاتی است:
از سیستمهای لوله خشک یا ضد یخ در مناطق سرد استفاده کنید: در مناطقی که در معرض دمای انجماد قرار دارند، به جای سیستمهای لوله مرطوب استاندارد، سیستمهای آبپاش لوله خشک یا حلقههای ضد یخ را با نظارت مناسب نصب کنید. اطمینان حاصل کنید که دریچه های لوله خشک در محفظه های گرم شده قرار دارند.
دمای محیط مناسب را حفظ کنید: اطمینان حاصل کنید که تمام فضاهای حاوی لولهکشی آبپاش مرطوب در حداقل دمای 40 درجه فارنهایت (4 درجه سانتیگراد) در طول سال- نگهداری میشوند. سیستمهای پایش دما را نصب کنید که در صورت نزدیک شدن دما به انجماد، به مدیران تأسیسات هشدار میدهند.
نصب ردیابی و عایق حرارتی: کابلهای گرمایش فهرستشده UL و عایقهای مقاوم در برابر آب و هوا- را روی لولههای آسیبپذیر واقع در نزدیکی دیوارهای خارجی یا فضاهای بدون قید و شرط اعمال کنید. این یک لایه دفاعی ثانویه در برابر خنک شدن سریع ایجاد می کند.
کاهش خوردگی: از ژنراتورهای نیتروژن برای سیستمهای خشک و قبل از عمل برای از بین بردن خوردگی ناشی از اکسیژن-، که یکی از دلایل اصلی خرابی لوله داخلی است، استفاده کنید. آزمایشهای منظم کیفیت آب را برای بررسی وجود MIC{3}}که باعث ایجاد باکتری و عدم تعادل شیمیایی در منبع آب میشود، انجام دهید.
از اجزای فیزیکی محافظت کنید: حفاظ ها یا قفس های محافظ سیمی را در اطراف سرهای آبپاش در سقف های کم، سالن های ورزشی یا انبارهایی که در معرض ضربه های فیزیکی ناشی از حمل و نقل تجهیزات یا محموله قرار دارند، نصب کنید. به کارکنان در مورد اهمیت حفظ فاصله مناسب در اطراف سرهای آبپاش برای جلوگیری از شکستگی تصادفی آموزش دهید.
اشکالات طراحی و انتخاب نامناسب سیستم
یک سیستم اسپرینکلر آتش نشانی باید با دقت مهندسی شود تا با مشخصات خطر خاص ساختمانی که محافظت می کند مطابقت داشته باشد. حتی با نگهداری کامل و دریچههای باز، اگر سیستم آتشسوزی ضعیف طراحی شده باشد یا اگر اشغال ساختمان و بار سوخت بدون ارتقاء سیستم مربوطه تغییر کند، قادر به کنترل آتش سوزی نخواهد بود.
خطر تغییرات اشغال
یک سناریوی خرابی کلاسیک زمانی اتفاق میافتد که انباری که برای ذخیرهسازی کاغذ کم خطر-خطرناک است، بدون ارتقاء سیستم اسپرینکلر آتشنشانی به یک مرکز ذخیرهسازی پلاستیک با چگالی بالا تبدیل میشود. پلاستیکها داغتر، سریعتر میسوزند و انرژی بسیار بیشتری نسبت به کاغذ آزاد میکنند. یک چگالی استاندارد آبپاش که برای خطرات سبک یا معمولی طراحی شده است، به طور کامل توسط یک آتش سوزی با خطر{4} بالا تحت الشعاع قرار می گیرد و در نتیجه گسترش آتش کنترل نشده و فروپاشی ساختاری ایجاد می شود. این اغلب به عنوان "خزش طراحی" نامیده می شود، که در آن محتویات یک فضا تکامل می یابد در حالی که سیستم حفاظتی راکد باقی می ماند.
موانع تخلیه آب
یکی دیگر از مسائل مهم طراحی و چیدمان، انسداد در توزیع آب است. سرهای آبپاش آتش نشانی برای تخلیه آب در یک الگوی خاص برای پوشش یک سطح طبقه مشخص طراحی شده اند. اگر پارتیشنهای داخلی، قفسهبندیهای بلند-، کانالکشی، چراغهای آویزان بزرگ، یا اضافات نیمساختی خیلی نزدیک به سرهای آبپاش نصب شوند، «سایههای آبی» ایجاد میکنند. این نقاط خشک دست نخورده اجازه میدهد آتش بدون کنترل در پشت موانع منتشر شود، و اغلب به نقطهای میرسد که گرما بیشتر از آنچه که سیستم برای تامین آن طراحی شده بود، آبپاشهای بیشتری را فعال میکند و باعث افت کل فشار آب سیستم میشود.
پیچیدگی محاسبات هیدرولیک
طراحی مدرن حفاظت از حریق بر مدل سازی پیچیده هیدرولیک متکی است. اگر فشار آب از شهر به دلیل توسعه شهری در منطقه اطراف کاهش یابد، یا اگر یک بوستر پمپ حفظ نشود، سیستم ممکن است به زیر فشار طراحی خود برسد. بسیاری از ساختمانهای قدیمیتر دارای محاسبات هیدرولیکی قدیمی هستند که بارهای آتشسوزی مدرن را در نظر نمیگیرند، و بدون توجه به اینکه چقدر خوب نگهداری میشوند، ذاتاً کمبود دارند.
پیشگیری و بهترین شیوه ها
اطمینان از طراحی مناسب و سازگاری مستلزم آینده نگری و رعایت استانداردهای مهندسی مانند NFPA 13 است:
با مهندسان حفاظت در برابر آتش مشورت کنید: همیشه در مرحله طراحی اولیه معماری و هر زمان که چیدمان ساختمان یا اشغال تغییر کرد، با مهندسان حفاظت آتش واجد شرایط کار کنید. آنها را برای "بررسی های خطر" دوره ای درگیر کنید تا مطمئن شوید که سیستم همچنان با کاربری ساختمان مطابقت دارد.
مطابق با قوانین ترخیص: فاصله عمودی و افقی مناسب بین قفسههای ذخیرهسازی و منحرفکنندههای آبپاش{0}}معمولاً حداقل 18 اینچ کمتر از آبپاشهای استاندارد، و 36 اینچ برای ذخیرهسازی بالا-را حفظ کنید. اطمینان حاصل کنید که دیوارهای داخلی جدید، پارتیشن ها یا کانال کشی مانعی برای الگوهای پاشش آبپاش نمی کند.
انجام محاسبات هیدرولیک: اطمینان حاصل کنید که فشار و نرخ جریان آب بهطور دورهای مجدداً-ارزیابی میشوند، بهخصوص اگر فشار آب شهری در نوسان است یا اگر پیشرفتهای جدید به شدت بر شبکه آب محلی تأثیر بگذارد. در صورت لزوم، یک پمپ تقویت کننده آتش را برای حفظ فشار و جریان کافی نصب کنید.
مدیریت تغییر: یک "سیاست مدیریت تغییر" را اجرا کنید. قبل از نصب هرگونه تجهیزات، قفسه یا دیوار جدید در ساختمان، تاثیر آن بر سیستم اسپرینکلر آتش نشانی باید توسط یک متخصص ارزیابی شود. این رویکرد پیشگیرانه از ایجاد "نقاط کور" جلوگیری می کند و اطمینان می دهد که چگالی سیستم کافی باقی می ماند.
تهدیدات نوظهور و راه حل های فناوری
با پیشرفت تکنولوژی ساختمان، تهدیدات و راه حل های سیستم های اسپرینکلر آتش نشانی نیز افزایش می یابد. تأسیسات مدرن با خطرات جدیدی مانند ذخیرهسازی باتری لیتیوم{{2} با چگالی بالا، اتوماسیون، و آسیبپذیریهای امنیت سایبری در سیستمهای متصل{{3} هوشمند مواجه هستند.
پرداختن به ریسک های جدید
ظهور وسایل نقلیه الکتریکی و سیستمهای ذخیره انرژی باتری در مقیاس بزرگ (BESS) خطرات آتشسوزی را معرفی میکند که سیستمهای آبپاش سنتی برای مقابله با آنها طراحی نشده بودند. این آتشسوزیها میتوانند شدید، مداوم و مستعد فرار حرارتی باشند، که نیازمند استراتژیهای اطفاء حریق تخصصی هستند که فراتر از آبپاشهای استاندارد- مبتنی بر آب است. به طور مشابه، گرایش به ساختمانهای «هوشمند» خطر حملات سایبری{4}} را به پانلهای کنترل اعلام حریق یا سیستمهای مدیریت ساختمان معرفی میکند که به طور بالقوه میتواند نظارت بر حفاظت در برابر آتش را غیرفعال کند.
نقش فناوری مدرن
پیشرفت های فناوری ابزارهای قدرتمندی را برای جلوگیری از شکست ارائه می دهد. سنسورهای تشخیص نشت آب پیشرفته میتوانند تیمهای تعمیر و نگهداری را در مورد چکههای جزئی قبل از تبدیل شدن به آسیبهای ساختاری هشدار دهند. فناوری دوقلو دیجیتال به مهندسان اجازه میدهد تا رشد آتش و پاسخ اسپرینکلر را شبیهسازی کنند و نقاط ضعف طراحی بالقوه را قبل از آزمایش در شرایط اضطراری واقعی شناسایی کنند.
حرکت به سمت تعمیر و نگهداری پیش بینی کننده
آینده حفاظت از آتش در تغییر از تعمیرات واکنشی به تعمیرات پیش بینی نهفته است. استفاده از حسگرهای فعال شده اینترنت اشیاء{1}}روی شیرها، پمپها و لولهها میتواند دادههای واقعی-در مورد سلامت سیستم ارائه دهد. این امکان را برای تجزیه و تحلیل پیشبینیکننده{4}}شناسایی موتور پمپ خراب یا قطر لوله باریک مدتها قبل از اینکه منجر به اختلال در سیستم شود، میدهد. با پذیرش این فناوریها، صاحبان ساختمانها میتوانند اطمینان حاصل کنند که سیستم اسپرینکلر آتش نشانی آنها نه تنها سازگار است، بلکه برای خطرات خاص قرن بیست و یکم بهینه شده است.
نتیجه گیری
سیستم های آبپاش آتش نشانی دفاع خط مقدم ما در برابر اثرات مخرب آتش است، اما قابلیت اطمینان آنها مطلق نیست. خرابی های سیستم به ندرت ناهنجاری های مرموز هستند. بلکه تقریباً همیشه نتیجه خطای انسانی، نظارت اداری، تعمیر و نگهداری به تعویق افتاده، بی توجهی به محیط زیست، یا عدم تطابق مهندسی است.
بسته بودن دریچههای کنترل، برنامههای بازرسی نادیده گرفته شده، لولههای منجمد یا خورده، و طرحهای خطرناک ناکافی، هدف نصب یک سیستم اسپرینکلر آتشنشانی را تضعیف میکند. شناخت این آسیبپذیریها به مالکان ساختمان و مدیران تأسیسات اجازه میدهد تا اقدامات هدفمند و فعالانه را انجام دهند.
با اجرای کنترلهای اداری دقیق، رعایت دقیق استانداردهای بازرسی و نگهداری حرفهای، محافظت از سیستمها در برابر شرایط سخت محیطی، و اطمینان از مطابقت طرحها با مشخصات واقعی خطر ساختمان، ذینفعان میتوانند حداکثر قابلیت اطمینان را تضمین کنند. علاوه بر این، مدیران تاسیسات با حفظ خطرات در حال ظهور و استفاده از فناوریهای تشخیصی مدرن، میتوانند استراتژی حفاظت از آتش خود را از انطباق اولیه به انعطافپذیری واقعی ارتقا دهند. در نهایت، یک سیستم آبپاش آتش نشانی که به خوبی نگهداری شده باشد، آرامش بیارزشی را فراهم میکند، از جان انسانها محافظت میکند، تداوم کسبوکار را تضمین میکند، و داراییهای فیزیکی را برای آینده حفظ میکند. مسئولیت این ایمنی در دستان ما است{4}}هشیاری مداوم هزینه حفاظت است.
